Νεότητα Θήρας

Ιστολόγιο του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητρόπολης Θήρας, Αμοργού & Νήσων

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Χριστούγεννα με Χριστό

Έγινε φέτος μια προσπάθεια με τα παιδιά της πρώτης τάξης να δώσουμε την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων μέσα από μια θετρική παράσταση που μόνοι μας φτιάξαμε.Το κείμενο αν και δεν είναι τέλειο νομίζω το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό ,το μοιράζομαι μαζί σας..Kυριακή

πηγή:santorinischool



Τα παιδιά μπαίνουν τρέχοντας στην σκηνή με τα τριγωνάκια τους.
Κάποιο από τα παιδιά κρατάει ένα στολισμένο καραβάκι.
Εσωτερικά είναι ντυμένα με τα γιορτινά τους ρούχα ενώ απ΄έξω φοράνε μπουφάν, κασκόλ, σκούφο και γάντια.
Όλοι μαζί: Να τα πούμε;
Α: Ουφ ξεποδαριάστηκα σήμερα.
Β: Εγώ όχι μόνο ξεποδαριάστηκα αλλά και ξελαρυγγιάστηκα. Άσε που έχω παγώσει από το κρύο.
Γ: Από το πρωί είμαστε στους δρόμους. Δεν αφήσαμε σπίτι για σπίτι. Γυρίσαμε όλο το χωριό λέγοντας τα κάλαντα.
Δ : Μπορεί παιδιά να κουραστήκαμε αλλά μη μου πείτε πως δεν το ευχαριστηθήκατε!!!
Ε : Εγώ το διασκέδασα πολύ.
Όλοι μαζί: Περάσαμε πολύ ωραία!!! Άξιζε ο κόπος.
Ζ : Είπαμε σε όλο το χωριό τα χαρμόσυνα νέα της γέννησης του Χριστού. Λίγο το ΄χετε;
Η: Άσε που το σακούλι είναι γεμάτο από ευρουλάκια.
Θ: Αχ πόσο μου αρέσουν τα Χριστούγεννα. Λαμπάκια, στολίδια, χριστουγεννιάτικα δέντρα, δώρα πολλά, κουραμπιέδες, μελομακάρονα και ένα σωρό άλλα. Ααα και μην ξεχνάτε το καλύτερο. Τα σχολεία την περίοδο των Χριστουγέννων είναι κλειστά!!!
Ι: Καλά αυτό σημαίνει για σένα Χριστούγεννα; Τα λαμπάκια και τα δώρα γιορτάζουμε; Μήπως τα ΄χεις μπερδέψει;
Κ: Σίγουρα τα λαμπάκια, τα δώρα, οι λιχουδιές και η ξεγνοιασιά αυτών των ημερών ξετρελαίνουν τα παιδιά. Μα δεν είναι αυτό το νόημα των Χριστουγέννων.
Λ: Εεε τι είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα; Θα μου πείτε;
Μ: Για να σας πω εσάς καλή η κουβεντούλα σας αλλά η ώρα περνάει και αύριο πρέπει να σηκωθούμε πρωί – πρωί.
Ν: Πρωί – πρωί;;; Τι έχουμε να κάνουμε; Πού θα πάμε;
Ξ: Καλά τόση ώρα τι λέγαμε στα κάλαντα! Ο Χριστός γεννιέται και πρέπει να τρέξουμε όλοι στην εκκλησία.
Ο: Έλα μην αργείτε! Πάμε γρήγορα στα κρεβάτια μας!
Τα παιδιά βγάζουν το μπουφάν τους, τα γάντια, το σκούφο και το κασκόλ και ξαπλώνουν ενώ παράλληλα ακούγεται το τραγουδάκι ¨Άγια Νύχτα¨.
Μετά την ¨Άγια Νύχτα¨ ακούγεται ο ήχος της καμπάνας της εκκλησίας. Ένα παιδί σηκώνεται για να ξυπνήσει τα υπόλοιπα. Σηκώνονται και αρχίζουν να τεντώνονται, να χασμουριούνται και γενικότερα να ετοιμάζονται για να πάνε εκκλησία. Τρία όμως παιδιά αρνούνται να ξυπνήσουν. Ακούγεται το τραγουδάκι ¨Χιόνια στο καμπαναριό¨ ενώ τα υπόλοιπα παιδιά προσπαθούν να ξυπνήσουν τους 3 τελευταίους κοιμισμένους.
Π : Ελάτε παιδιά. Σηκωθείτε. Θα αργήσουμε. Δεν ακούσατε την καμπάνα;
Ρ : Ωωω!!! Ποιος σηκώνεται τώρα; Είναι ζεστά εδώ!
Σ : Έχω μια ερώτηση: Γιατί να πάμε σήμερα στην εκκλησία αφού ο Χριστός γεννήθηκε πριν από χρόνια; Τι νόημα έχει; Άσε με να κοιμηθώ σου λέω!
Τ : Κάνεις λάθος αγαπημένε μου φίλε. Ο Χριστός μπορεί να γεννηθεί ξανά και σήμερα.
Υ : Τι;;; Κάτσε να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά. Εγώ ξέρω ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από πολλά χρόνια στη Βηθλεέμ από την Παναγία μας σε μια φάτνη. Μαζί της ήταν και ο Ιωσήφ που την προστάτευε.
Φ : Επίσης πάνω από την σπηλιά ήταν ένα φωτεινό αστέρι και πλήθος αγγέλων που έψαλλαν λέγοντας ¨ Δόξα εν υψίστης Θεώ και επεί γης ειρήνη εν ανθρώπεις ευδοκία¨ .

Χ: Οι πρώτοι που έμαθαν τα χαρμοσυνα νέα ήταν οι βοσκοί που ήταν εκεί γύρω. Ένας άγγελος τους είπε ότι γεννήθηκε ο σωτήρας όλου του κόσμου. Τότε αμέσως έτρεξαν να τον προσκυνήσουν.

Ψ : Τον Χριστό τον προσκύνησαν και οι τρεις Μάγοι. Έτσι δεν είναι;
Ω: Μετά από δύο χρόνια προσκύνησαν τον Χριστό οι τρεις Μάγοι τους οποίους τους οδήγησε το αστέρι. Οι Μάγοι πρόσφεραν δώρα στο Χριστό χρυσό, λιβάνι και σμύρνα.
Α΄: Πάρα πολύ ωραία. Όμως σας το ξαναλέω σήμερα γεννιέται ο Χριστός.
Β΄: Αυτή τη φορά όχι σε φάτνη αλλά στην καρδιά μας.
Γ΄: Βοσκοί και Μάγοι είμαστε εμείς και όλοι όσοι σήμερα θα τρέξουν στις εκκλησίες για να τον προσκυνήσουν.
Δ΄: Σαν να αρχίζω να καταλαβαίνω τώρα καλύτερα.
Ε΄: Και όταν λες ότι θα τον προσκυνήσουμε μήπως εννοείς ότι θα πάμε να κοινωνήσουμε;
Ζ΄: Ναι αυτό εννοώ.
Η΄ : Και τι δώρο μπορούμε εμείς να του προσφέρουμε;
Θ΄: Την αγάπη μας και την προσπάθεια να τηρήσουμε όλα όσα μας είπε.
Ι΄ : Έχετε δίκιο παιδιά. Ο Χριστός δεν γεννήθηκε μία φορά. Γεννιέται κάθε φορά στον κάθε άνθρωπο που του δίνει σαν φάτνη την καρδιά του.
Κ΄: Ας μην χάνουμε χρόνο. Ας τρέξουμε γρήγορα στην εκκλησία.
Λ΄ : Εγώ έχω μία ακόμα απορία. Τι σημαίνον τα λόγια που έψαλαν οι άγγελοι; Για ποια ειρήνη μιλάνε;
Μ΄ : Η ειρήνη είναι ο Χριστός. Και όταν είσαι με το Χριστό έχεις ειρήνη στο μυαλό, στην καρδιά και στις πράξεις . Τι άλλο θέλουμε;
Όλοι μαζί: Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν γίνονται!!!
Κ Α Λ Α Χ Ρ Ι Σ ΤΟ Υ Γ Ε Ν Ν Α
Ένα – ένα το παιδί κάνει υπόκλιση ενώ παράλληλα ακούγεται το απολυτίκιο των Χριστουγέννων.
Τα παιδιά φεύγουν από την σκηνή. Μετά από λίγο όμως αναβαίνει ένα παιδί στη σκηνή και λέει:
Και μην ξεχάσετε να πάτε εκκλησία!

Το αγόρι που ήθελε να συναντήσει το Θεό …..


Μια φορά λοιπόν, ήταν ένα μικρό αγόρι που ήθελε να συναντήσει το Θεό.
Ήξερε ότι θα ήταν ένα μακρύ ταξίδι, μέχρι εκεί που έμενε ο Θεός, και έτσι πήρε μια τσάντα, έβαλε μέσα λίγο κέικ, λίγα αναψυκτικά και ξεκίνησε το ταξίδι του.
Όταν είχε προχωρήσει γύρω στα τρία τετράγωνα, είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα, να κάθεται σε ένα παγκάκι στο πάρκο και να κοιτάζει τα περιστέρια.
Το αγόρι την πλησίασε και κάθισε δίπλα της.
Είχε διψάσει ο μικρός. Άνοιξε την τσάντα του να πάρει και να πιεί ένα αναψυκτικό.
Παρατήρησε πως η κυρία ήταν πολύ πεινασμένη και έτσι έκοψε ένα κομμάτι από το κέικ και της έδωσε.
Εκείνη με ευγνωμοσύνη το δέχτηκε και του χαμογέλασε πλατιά.
Το χαμόγελο της ήταν τόσο υπέροχο που ήθελε να το ξαναδεί, έτσι της έδωσε και ένα κουτάκι χυμό.
Εκείνη του ξαναχαμογέλασε. Το αγόρι ήταν ενθουσιασμένο. Κάθισαν όλο το απόγευμα εκεί. Έπιναν, έτρωγαν, δίχως να πουν ούτε μια λέξη.
Όταν βράδιασε αρκετά, το μικρό αγόρι αισθάνθηκε κουρασμένο και αποφάσισε να γυρίσει στο σπίτι.
Αφού είχε προχωρήσει λίγα βήματα, γυρίζει και τρέχει στην κυρία και της δίνει μια μεγάλη αγκαλιά.
Εκείνη του χάρισε το πιο όμορφο χαμόγελο που είχε δει ποτέ στην ζωή του.
Όταν γύρισε στο σπίτι του η μητέρα του γεμάτη έκπληξη που το είδε με την υπέροχη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του το ρώτησε:
- Γιατί σε βλέπω τόσο χαρούμενο; Τι έγινε;
- Έφαγα μεσημεριανό με τον Θεό, της απάντησε εκείνο.
Προτού του πει κάτι η μητέρα του, εκείνο συνέχισε:
- Και ξέρεις ε; Τελικά, είναι γυναίκα, και έχει το ωραιότερο χαμόγελο στον κόσμο!
Εν τω μεταξύ, η γυναίκα, επίσης πολύ χαρούμενη, επέστρεψε στο σπίτι της.
Ο γιος της την ρώτησε:
- Γιατί είσαι τόσο χαρούμενη σήμερα μητέρα;
- Έφαγα κέικ σήμερα στο πάρκο με τον Θεό, απάντησε αυτή.
Και πριν την ξαναρωτήσει κάτι ο γιος της συμπλήρωσε:
- Και ξέρεις ε; Είναι πολύ πιο νέος από ότι τον φανταζόμουν…

Yπακοή. Μια "παράξενη" εντολή